این مطالب رو به صورت داستانی بیان می کنم تا لذت بیش تری از خواندن این مطالب ببرید .
برای رفتن به این 1 تاریخی، از جاده ای اصلی وارد روستا میشوید و از کنار آب انبار ، گله گوسفندان و خانه های قدیمی عبور میکنید و کنار قناتی که آبش حال و حوصله حرکت ندارد و خشک است توقف میکنید از اینجا را باید پیاده بروید .
این قلعه ی قدیمی از دور به مانند تپه ایی بلند به نظر میرسد که در دوره ساسانیان برای نظامیان ساخته شده و بعد از اسلام در زمان سلجوقیان دوباره به کار گرفته شده و بازسازی شده و بعد از آن زمان تا کنون رها بوده است.
اگر هر قسمت خاک این قلعه را کمی جستجو کنید حتماً تکهای شیشه یا سفالی رنگی خواهید یافت که نشانگر وجود صاحبی خوش ذوق در ایجاد این ویرانه است و همچنین بسیاری از آجرهای سفالی که بر بالای سنگهای دیوار و قسمتهای داخلی قلعه استفاده گردیده است .
بسیاری از اهالی بومی این اثار را کنده و برخی از این سفالها، در زیباکاری خانههای قدیمی روستاهای اطراف استفاده شده است و می شود انها را نیز مشاهده کرد .
این قلعه در کوهی بلند و خطرناک واقع شده که در زیر آن باغی با نام کلاته واقع شده است ، که امروزه دیگر قناتش آب زیادی ندارد. پس از رسیدن به کلاته بالا رفتن از کوه سخت است و شما باید از وسط کوه رد شوید. در وسطهای راه دیگر راه سخت خطرناک میشود.
پس از اتمام این راه به دیواری برمیخورید که باید حفره ی آن را پیدا کنید و از آن رد شوید. حالا دیگر راه سخت و دشوار است و این جا است که میفهمید چرا این کوه انتخاب شده است.
سپس از برج و باروهایش رد میشوید و به قسمت اصلی قله که پر از سفال و شیشه .. است و این جا قسمت اصلی قلعه بوده و قسمت اتاق جلسات کمی پایینتر است.
اما از این جا به بعد برگشتن خیلی سخت می باشد و باید به فکر راه چاره ای باشید .



این اثردر تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است
:: برچسبها: ساسانیان, اسماعلیان, قلعه ها, سلجوقیان
برچسب:
نویسنده: الینا طاهری